گەزیزە

مامۆستا عه لی ئه شره ف(په رته و):

...........................................................

که‌م بــــۊش بچم دیره ، له‌ی شــوڕ شــوڕ وارانه

یه‌ شـــو بمینه لامــان مـــــــه‌ر ئیــــــره بیــــاوانه

ئامــــان وه تۆ هـــاوردم ، دی باڵ و په‌ڕم نه‌شکن

چــــۊ کـــۆتر زه‌خمی­گم هــــامـــــــه‌ لێو ئی بانه

عـــۆمـــریگه‌ چــــه‌وه ریتم ، پامــــاڵ جــــــوانیتم

بیلا که ده‌مـــێ ته‌ڕ کــه‌م له‌و چک چک زوڵفــانه

که‌م بــــۊش بچم دیره ، ئه‌ر مـــردمه چۊ  هیلــم

ئاخه شه‌ویه‌که‌ت خیســــه له‌ی وه‌خت زمستانه

ئه‌ی داد جوانیمان ، چـــــۊ نه‌قش ســـه‌راوی بی

خـــــاوێ بی و تاوێ بی ئی هـــــه‌ور  وه‌هـــارانه

تا گیان نه‌که‌نی عۆمرێ راحه‌ت نیه‌گری ئه‌ی‌ دڵ

به‌ختت بسزێ سه‌د جـــار مـــردن مه‌گه‌ ئاسانه

دنیا ئه‌گه ویران بوو ، رخــم له چه چوو « په‌رته و »

ده‌رویشــــم و ئاواره‌ مــــاڵم وه ســــه‌ر شـــــانه